Πρόσφατα έχουν δει το φως της δημοσιότητας πολλές αναφορές για μια αρκετά ενεργή, εώς επιθετική, κυρίως εξωτερική πολιτική της Ισπανικής κυβέρνησης. Τις τελευταίες μέρες με την συμμετοχή ισπανικών πολεμικών πλοίων στην Μαύρη Θάλασσα στο πλευρό τις συμμαχίας του ΝΑΤΟ, ενάντια στη Ρωσία. Παλαιότερα για τη ναυπηγική της συνεργασία με την Τουρκία, και την διπλωματική της στήριξη στην τελευταία. Καθώς επίσης και για τις νεοαποικιακές της συμπεριφορές απέναντι στα κράτη της Λατινικής Αμερικής, και κυρίως τη Βενεζουέλα με την αναγνώριση Γκουαιδό. Ταυτόχρονα ένας από τους κυβερνητικούς εταίρους της Ισπανικής κυβέρνησης μετέχει σε πρωτοβουλίες που καλούν ενάντια σε έναν ενδεχόμενο πόλεμο στην Ουκρανία. Όλα αυτά θα πρέπει να τα εξετάσουμε σε συνάρτηση με τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στην Ισπανία και τις εκλογές που θα διεξαχθούν το 2023.
Οι γενικές
βουλευτικές εκλογές του Νοεμβρίου 2019 στην Ισπανία είχαν ως αποτέλεσμα κανένα
από τα κόμματα να μην συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία που απαιτείται για
τον σχηματισμό κυβέρνησης. Έπειτα από δύο μήνες διαπραγματεύσεων, σχηματίστηκε
τον Ιανουάριο του 2020 μια κυβέρνηση ενός αριστερού συνασπισμού μεταξύ του PSOE (Ισπανικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα)
και του Unidas Podemos (Ενωμένοι Μπορούμε). Έχοντας λάβει την
απαραίτητη κοινοβουλευτική υποστήριξη πλέον, ο Πέδρο Σάντσεθ, ο ηγέτης των
σοσιαλιστών, ανέλαβε τη θέση του Ισπανού πρωθυπουργού.
